Ήταν μια φορα ένας Γερμανός και ένας Έλληνας σε ένα τρένο. Μαζί με αυτούς ήταν μια κοπελια όμορφη και μια γιαγιά.

Την ώρα που ταξίδευαν περνάνε μεσα από ένα τούνελ και μέσα στο σκοτάδι ακούγεται ο ήχος μιας σφαλιάρας.

Όταν βγήκαν από το τούνελ ο καθένας σκεφτόταν τα δικά του. Σκέφτεται λοιπόν ο Έλληνας “Ρε τον μαλακα τον Γερμανό. Να δεις ότι πήγε να την χουφτώσει και την άρπαξε την σφαλιάρα του”. Η κοπέλα “Τους γελοίους. Πήγαν να με βάλουν χέρι και έπεσαν πάνω στην γιαγιά.” Τέλος λέει η γιαγιά από μέσα της “Ρε πούστη Γερμανέ από την κατοχή στην χρώσταγα”.

Δεν ξέρω κατά ποσο επίκαιρο μπορεί να το πει κανεις το ανεκδοτάκι πάντως τα σκληρά μετρα που ζητάνε Γερμανοί και Γάλλοι και η χωλή που βγάζουν οι πρώτοι είναι γιατί όλα τα ελληνικά ανέκδοτα αρχίζουν πάντα με έναν Τούρκο, έναν Γερμανό και έναν Γάλλο.

Να δείτε που θα πάμε από ανέκδοτο τελικά.